- De mensen kijken! - Er is geen tijd!
- Luister! - Iedereen kijkt.
- Wees stil. - Kate, druk je marker in!
Druk jij maar, ik ga niet terug zonder Marek.
- Druk op je marker. - Jij gaat nergens heen.
Marek heeft zijn eigen marker.
Doorzoek iedere gebouw en boerderij!
- Kate, druk!
We kunnen terugkomen voor Marek, drukken. We zijn hier al te lang!
- Druk! - Het werkt niet!
- Het werkt niet. - Ik weet hoe je het moet doen.
- Waarom werkt het niet? - Ik weet het niet.
- Als het zou werken, zouden we thuis zijn! - Rustig weglopen, allemaal!
Laten we een plek zoeken om te schuilen.
Infantrie verspreiden, doorzoek de hutten!
Zoek overal en neem ze gevangen!
Trouwens, mijn naam is Andre Marek.
Castlegard is jouw dorp, toch?
- Maak je niet druk, je zal er snel terug keren. - Nee.
De Engelsen zullen het met de grond gelijk maken voordat ze vertrekken naar La Roque.
- Nee, La Roque zal ook vallen. - Ja.
Maar dat zal veel meer levens kosten
en vele maanden van vechten voordat dat gebeurt.
De Fransen bouwden dat fort. Wij weten hoe sterk het is.
La Roque zal vanavond nog vallen.
Enkel een profeet of een idioot kan zoiets zeggen.
En jij bent hier de idioot.
Als het u maar aan het lachen maakt.
Bent u getrouwd?
Nee.
Wij vochten al met de Engelsen voordat ik geboren was.
Er is geen tijd om te trouwen.
Natuurlijk.
Ben je samen met iemand?
- Samen met iemand? - Ja?
Ik ben samen met jou.
Dat weet ik, ik bedoel: is er iemand...
speciaal in jouw leven?
- Speciaal? - Ja.
Nee, maar misschien verstoppen ze zich aan de kust.
Of in het bos. Ze kunnen overal zijn.
Weet je, dit is grappig.
We spreken dezelfde taal,
maar jij begrijpt geen woord van wat ik zeg, of niet?
Pak ze!
Nee, nee!
Het is goed, ze zijn Frans, Zij zullen ons helpen.
- Je bent Lady Claire. - Lady?
Ik vind dat wel leuk klinken.
Dame Claire.
Vuur!
Zoek ze!
Ik heb die man vermoord.
Ik zal daarmee moeten leven.
- Hier! - We hebben ze gevonden!
- We hebben ze, mijn heer! - Hierzo!
- Kom op! - Laat ze niet gaan!
Kom op!
Ga naar binnen!
Ga langs achter!
- Zwijg en ga daar staan!
- De vlam erin! - Nee!
- Nee, dat kan je niet maken! - Niet doen!
Chris, ga daar weg. Chris!
Chris! Mijn zoon is daar binnen! Chris, ga weg daar!
Zeg tegen je mannen dat ze blijven staan.
Nee! Nee!
Kom op!
- Kom op! - Chris, wacht even!
- Kom op! - Wacht even!
- Claire! - Arnaut!
Zus, ik zocht je al een week. Waar ben je geweest?
Ik ben ok.
Wie is die man?
Hij heeft m'n leven gered.
Hij is erg dankbaar dat je zijn zus terug gebracht hebt.
- Jij bent Engels, - Nee, ik ben Schots.
Arnaut, hij redde het leven van één van uw mannen.
- Jij bent Schot? - Ja.
In dat geval ik weet niet hoe ik mijn dankbaarheid kan uitdrukken.
Je kan een oogje op haar houden.
- Ik kan voor mijzelf zorgen. - Ja, dat is duidelijk.
Verlies haar niet uit het oog, vooral vanavond niet.
Maak je niet druk. Ze zal goed beschermd worden.
Ik moet gaan. Ik moet terug naar Castlegard om mijn vrienden te zoeken.
Ik moet u een paard en een wapen vragen.
Je zal het niet levend vanaf brengen, reizend door de Engelse linies.
Ze verplaatsen zich naar La Roque. We vallen vanavond aan.
- Je moet daar niet terug gaan. - Ik zal en moet mijn vrienden vinden.
Het spijt me.
Goed, ik zal je geven waar je om hebt gevraagd.
- Bedankt nogmaals. - Jij bedankt.
- Lady Claire. - Claire.
Ik wou dat we elkaar op op een ander tijdstip hadden ontmoet.
André Marek.
Ben je getrouwd?
Nee.
Arnaut?
Arnaut is afgestegen en hij is bij zijn zuster.
Goed gedaan. Ga snel naar binnen, vermoord Arnaut en naar buiten.
God sta je bij!
Ik moet in La Roque zien te komen en mijn vader vinden.
- Dat haal je nooit. - Ik vind wel een manier.
Die is er niet. Je zal vermoord worden.
Ga!
- Ik heb geen keuze. - Jawel, die heb je wel.
Er is een andere manier.
- Wat, de tunnel? - Ja.
Je hebt het nooit gevonden. Je weet niet zeker of het bestaat.
- Er zijn altijd geruchten geweest. - Precies, geruchten.
- Mijn vaders leven staat op het spel. - Al onze levens staan op het spel.
Als die tunnel ooit bestaan heeft, dan bestaat het ook in 1357.
Ik weet gewoon dat het zich in het klooster bevind.
Ik wel net zo graag als jij je vader redden.
Je moet me vertrouwen. Ik weet dat het daar is.
Ik weet het gewoon.
Je moet me vertrouwen.
Blijf in formatie!
- Doorlopen! - Tempo houden!
Vermoord Arnaut!
Claire!
Claire! Claire!
Doorlopen!
Kom op, lui!
Het is Marek! Marek!
- Marek! - Ik ben in orde.
Het zijn Chris en Kate, Marek.
- Wat is er met ze? - Ze hebben het niet gered.
- Ze hebben ze vermoord. - Wat?
Tijd geleden hé, Frank?
Mijn God.
Ik dacht dat je dood was.
Juist daarom heb je Taub gestuurd. Om mij te vermoorden.
Niet om je te vermoorden, maar om je thuis te brengen.
- Juist, net zoals jij nu gaat doen. - Nee, wacht, luister...
- Luister naar me, Will. Ik heb je hulp nodig. - Wat is dit?
Het werkt toch niet.
Het geeft aan dat je nog minder dan anderhalf uur over hebt.
- Het werkt niet! - Onzin!
Je moet me geloven. Het was niet mijn fout!
- Ik heb een gezin. - Dus?
- Jij hebt ze ontmoet. - Heb jij een gezin?
- Jij hebt een familie. - Ik heb een familie.
- Ik ook! - Nee!
- Nee!
Verdorie.
De laatste keer dat ik hem zag, rende hij met zijn marker naar een open plek.
Ik lag op de grond getroffen door drie pijlen.
Eens was ik William Decker, ITC-werknemer nummer 273.
Nu..
ben ik Sir William De Kere, Lord Olivers bevelvoerder.
Je zag er imposant uit vandaag Marek, voor een academicus.
- Hoe weet je hoe ik heet? - Ik ken al jullie namen.
Wij hebben alle opgravingsrapporten gelezen voor wij de eerste reis maakten.
Hoe vaak ben je daar geweest?
Genoeg om te weten dat de transcriptie fouten bevat.
Fouten in de transcriptie?
Doniger, die klootzak. Heeft hij je niets verteld?
Wat zijn transcriptie fouten?
Fouten in het DNA- wederopbouw proces.
- Het is als het faxen van een fax. - Vervormingen, fouten.
Ze zitten echter niet in de woorden.
Maar in de lichaamsdelen en de organen.
Ik ben er te vaak doorheen gegaan. Ik zal nooit nog een reis overleven.
Al die schade kan ongedaan gemaakt worden, maar niet hier.
En niet in deze tijd. Je moet er voor terug.
Waarom druk je niet op de marker? Kunnen we toch allemaal naar huis, Decker?
Mijn naam is De Kere. Dit is mijn thuis.
Lord Oliver wacht op zijn Grieks vuur.
Daarna hangt je overlevingskans af van je kennis van de geschiedenis.
Als jij me goed doet uitkomen, stijg ik in achting, net als jij.
Als ik daal in achting, daal jij ook.
Marek, waar is jouw marker?
De Kere, Decker, hoe hij ook mag heten. Hij heeft het van mij afgepakt.
Mijn God.
Wij zijn vrienden van Edward De Johnness.
- Edward De Johnness. - De magister.
Hij is mijn vader.
- Hebben de Engelsen hem kwaad gedaan? - Dat weten we niet.
- We willen u om hulp vragen. - We hebben uw hulp nodig.
Kom.
We moeten opschieten. We hebben niet veel tijd.
Lord Oliver eist een demonstratie voor de avond valt.
Het is beter om die deadline niet te missen.
Ze hebben het voor elkaar gekregen. Alle spullen liggen klaar.
Dit materiaal is een beetje ruw, maar het is goed.
Waar heb ik het nou over? Dit kan ik niet maken!
Ik kan ze het Griekse vuur niet geven en de loop van de geschiedenis veranderen.
- Misschien heb ik dat al gedaan. - Wat bedoel je?
Toen we hier arriveerden, zijn we geholpen door een meisje,
die ons naar Castlegard bracht.
Na onze ontsnapping ben ik naar haar terug gegaan.
Zij bleek Lady Claire te zijn, Arnaut's zuster.
- Dat meen je niet! - Jawel.
Ik heb haar naar de Fransen gebracht voor haar eigen veiligheid.
Haar rol is van groot belang. Door haar dood zullen de Fransen winnen.
- Begrijp dat dan! - Zachtjes!
Op dit moment moeten we aan Olivers kant staan om te overleven.
Precies hier was ik aan het graven.
Dit is het, hier. We zijn er.
Wat bedoel je?
Dit is de kamer waar ik aan het werk was.
- Wat zei hij? - Arnauts leger is klaar voor de aanval.
- We komen tijd tekort, - Dat is de trap. Hieronder is het!
Breng ze daarheen!
Dat zijn een flink aantal katapulten, heer.
Wat kan een vuurtje nou uitrichten tegen deze stenen muren?
Boogschutters in de frontlinie en houd de cavalerie in reserve.
Goeieavond heren. Zoals ik net zei gaan we vanavond aanvallen.
De katapulten moeten naar voor gebracht worden...
en moeten steeds beschermd zijn.
- Er is niets hier beneden. - Hier is het!
Dit is de kamer. Hier was het gat.
- We zijn hier naar beneden gegaan. - Er is hier niets!
Marek zou daar bezig zijn geweest en de doos zou daar...
De doos!
Dat is het perkament waar hij op schreef.
Mijn vaders bril.
- We moeten gaan. - Nee, terugleggen!
Als we dit in de toekomst niet vinden zullen we je vader nooit vinden!
Leg het terug!
We moeten toch nog steeds naar La Roque.
De oppervlakte van de steen was kapot. Iemand had het beschadigd.
Welke klootzak zou zoiets moois...
Ik was het!
Ik was die klootzak.
Wat doet ze?
Wacht! Kom terug! Achteruit!
Uitkijken!
De tunnel!
Het is de tunnel!
Geef me een fakkel.
Geef me er één! Kate, kijk uit. Laat mij naar binnen gaan.
- Moeten we Arnaut nu te grazen nemen? - Ja, nu!
- Alsjeblieft, opschieten! - Kate, kom hier!
- Heb je het?
Ja, ik heb het!
Voorzichtig, lui. Dit is Grieks vuur. Je kan ons er allemaal mee opblazen.
Rustig aan, niet morsen.
Dat is goed.
Laad de katapulten!
Mannen, vergeet niet dat jullie vechten in de naam van gerechtigheid...
en dat God aan jullie zijde vecht.
Komaan, mannen!
- Katapulten!
Verdorie.
- Gaat het een beetje? - Ja. Opschieten, geen tijd!
Katapulten!
Breng water!
Lord Oliver, de magister is er voor uw demonstratie.
Oh ja, ik kijk wel even.
- Heer, ik heb nooit. - Laat het me zien!
- Laat het hem zien! - Jouw Grieks vuur.
- Marek, vuren! - Vooruit dan maar.
Katapulten!
Vuur nou gewoon!
Ik kan niet vuren.
Vuur!
- Vuur! - Klaar, vuur!
Uit de weg, opzij! Laat me erdoor!
Is dat het?
Dus je hebt me verraden. Je beloofde me Grieks vuur.
Ik zou je moeten laten ophangen.
- Wat? - Als u mij toestaat, heer.
Hoe meer water, hoe meer vuur!
Goed!
Beter!
Jij bent een magiër, en geen magister.
Ik wil dit voor elk kanon. Hoeveel man heeft u daarvoor nodig?
- Twintig. - Twintig.
- Geef deze man twintig man. - Zoals u wilt.
Deze kant op, magiër!
Boogschutters, naar de kantelen!
- We hebben 81%. - Nee, het is voorbij.
Ik ga niet met hun levens spelen.
We kunnen niet 100% doeltreffendheid krijgen met bij elkaar geraapte spoelen.
Wat is het minimum percentage?
- Testen met 80% zijn goed verlopen. - Je zei net dat we 81% hadden.
- Dat waren levenloze voorwerpen. - En we hadden de spiegels nog.
- Hoeveel tijd hebben we nog? - 28 minuten.
Geen ruimte om fouten te maken.
- Zij zouden misvormd kunnen worden. - Kunnen we?
- Ja, we kunnen! - Het is te riskant.
Denk je dat ik zou toestaan dat jij ze daar achter laat?
- Denk je dat ik dat wil? - Ik denk dat het je niet uitmaakt.
Ze hebben een kans, een manier van leven.
Nee, de kans om die beslissing te nemen, heb jij al lang niet meer.
- Dit is niet langer jouw beslissing! - Dat is het wel en ik zal hem ook nemen.
Sorry!
- Steek de gracht in brand. - Ja, mijn heer.
Richt op de gracht!
Pijlen aansteken!
Boogschutters, voorbereiden!
Aanspannen!
Vuur!
Nachtpijlen!
Een kleine verrassing voor de Fransen.
- Klaar! - Aanspannen!
Vuur!
Nachtpijlen!
Ga naar achter!
Terugtrekken! Terugtrekken!
We zijn dichtbij. Ik weet het zeker!
Heel goed!
Goed gedaan, mijn heer.
Heer Arnaut, snel naar het klooster!
Er is een tunnel naar La Roque in het klooster gevonden!
Ik wil 20 ridders en onze beste boogschutters.
Katapulten!
Nog zo één en we schrijven geschiedenis.
Oh, nee!
Nee!
We gaan! Vooruit!
Misschien is het..
We kunnen omhoog, toch? We kunnen omhoog.
- Kate. - Nee, niet doen!
- Kate! - Nee!
Kate!
Misschien hebben we iets gemist. Een verkeerde afslag genomen.
- We zouden... - Het is te laat...
Het is gewoon te laat.
Ik zei: vertrouw op mij en ik stel je teleur.
En ik heb je vader teleurgesteld.
- Ik heb iedereen teleurgesteld. - Nee.
- Het spijt me zo! - Nee, dat heb je niet.
Kate, kom hier!
Kom hier.
Richard, ga terug naar het slagveld en wacht op mijn teken.
Ja, mijn heer. God zij met je.
Katapult!
Sluit de binnendeur!
- Dit is vermoeiend! - Het binnenhof is veilig, mijn heer.
Goed, maar deze Fransman moet zijn plaats weten.
- Het is tijd! - Kapitein!
Het is tijd!
Robert.
We hebben nog 13 minuten over. Laten we proberen ze terug te halen.
Gaan we de discussie weer houden?
Wat doe je?
- Wat denk jij? - Ik probeer onze belangen te beschermen.
- Wat is er met je gebeurd? - Hoeveel levens heeft dit al gekost?
Dit balanceren op het scherp van de snede.
- Het is de prijs voor vooruitgang. - Dit zijn kinderen, geen astronauten!
- Ik weet het! - Ze wisten nergens van!
Nog erger wanneer ze misvormd blijken! Je kent de media!
Ze zullen het helemaal omdraaien en het de doodmachine noemen.
- Het heeft een ernstige fout! - En jij zal het oplossen!
- Nee, dat zal ik niet. - Net zoals je al het andere heb opgelost.
- Nee? - Wat?
- Je wilt het niet doen? - Nee, ik doe het niet.
Ik kan niet geloven dat je net je plek in de geschiedenis hebt vergooid.
- Dat had ik al. We zijn al aan het starten. - Achter mijn rug om?
Kramer!
Kramer?
- Maak de gevangene klaar. - Wat is u wens, mijn heer?
- Aan het werk! - Maak haar vast aan de kantelen.
Ik wil er zeker van zijn dat de Fransen haar zien.
Meteen, mijn heer.
- Ik geef je broer een keuze!
- U zult aan de kantelen gehangen worden. - Wat?
Of hij legt zijn wapens neer.
Of hij vermoordt jou met zijn eigen wapens.
Laten we hopen dat een man die zich verlaagd zijn zuster als spion te gebruiken,
een greintje fatsoen overheeft.
God zij met u, Lady.
Dat is ze!
Het is Lady Claire!
Ik heb haar om veiligheids redenen naar Arnaut gebracht.
Hoe kregen de Engelsen haar te pakken? -Zo is de overlevering.
Dan zal dat veranderen.
Oliver.
Laat Lady Claire gaan en breng haar naar mij.
Anders zal ik je arsenaal vernietigen.
- Marek! Nee! - Ga weg daar, nu!
Halt!
In hemelsnaam! Als dat ding ontploft, zal het ons allemaal doden.
- Breng haar naar beneden! - Nee! Raak haar niet aan!
Heer, als hij de fakkel laat vallen, zal hij haar ook doden. Dat doet hij niet.
Achteruit, De Kere, of Decker, of hoe je ook heet.
Ik vernietig je arsenaal!
- Er is geen uitweg. - Jullie zijn Engelsen!
- Nee, dat zijn wij niet! - Het is een valstrik!
- Ren, mijn heer! - Marek!
- Jullie werken voor Oliver. - Nee, dat doen wij niet!
Ik zal jullie allebei vermoorden!
Liggen!
Wees voorzichtig, mijn heer.
Boogschutters, naar de kantelen!
Hier!
- Behoud de formatie aan de oostelijke toren! - Oliver!
Dood haar! Nu!
- Arnaut! - Claire!
We moeten de anderen vinden.
Niet doen!
Formatie behouden!
- Vader! - Chris, je leeft! Kate!
- Waar is Marek? - Ik weet het niet.
Daar gaat Marek! Daar is Marek!
Alles is in orde, Clair!
Ik ben het!
- Wat doe je? - Open de poort!
Chris, stop!
- Het is stevig! - Laat me, ik moet naar boven!
- Lukt het? - Ja!
Voor Frankrijk!
- We moeten hier weg! - Waar is Marek?
- Ik weet het niet. - Hij ging achter Lady Claire aan. Daar!
Nee!
Mijn oor! Mijn oor!
Ik ben het!
- Het werkt niet. - Het is kapot.
Ik moet Marek te pakken zien te krijgen.
De Kere heeft zijn marker.
- Rennen jullie alvast naar het veld. - Niet zonder jou!
Kate! Ren naar het midden van het veld. Wacht op ons, ik haal de andere marker.
- Vader, ga met haar mee! - Wees voorzichtig!
Hier!
Marek!
Chris, ik dacht dat je dood was!
Je marker! Laten we gaan!
De Kere! De Kere heeft jouw marker!
Stern!
Open deze deur.
Waar is Kramer?
Verdorie!
Breng me thuis, alsjeblieft!
Ga!
- Het werkt, voorzichtig! - Kom op, laten we gaan.
- Marek, kom op! - Ga weg daar!
We hebben minder dan een minuut! Laten we naar huis gaan, kom op!
Kom op, laten we gaan!
Laten we gaan, man! Kom op, ze wachten!
- Ga, maak dat je wegkomt. - Nee, laten we naar huis gaan!
Ik ben thuis, Chris.
Chris, ga nou maar!
Doe ze namens mij de groeten.
Ik zal je missen, Marek.
Als het kan doen, doe het dan. Je hebt nog 1 minuut! - 81%, Ok?
- Wat doet hij? - De spoelen!
- Kom op! - Het is goed hier.
- Wacht! - Daar is hij!
- Wacht! - Kom op! Waar is Marek?
- Hij blijft! - Laten we gaan!
- Druk op je marker! - Dat doe ik!
Ik krijg een veldcurve! Iemand komt terug!
Wat? Nee!
- Nee! - Jij moet...
Ik heb geen marker!
Ik zal nooit thuis komen.
Waar is Marek?
En François?
- Pa? - Ja?
Kate heeft net gebeld vanuit de opgraving bij het klooster.
Ze is klaar met het blootleggen van de sarcofaag en wacht op ons.
- Wil jij rijden? - Ja, ik rijd wel.
Kijk naar wat ik onthuld heb.
Als Marek met ons thuisgekomen was, wat had hier dan gestaan?
Mijn God.
André Marek,
met zijn geliefde vrouw, Claire.
Mijn God.
Liefhebbende ouders van Katherine,
Christophe,
en François. Lieve François.
Aan mijn vrienden die mij overleven.
Ik heb voor een fantastisch leven gekozen.
Gestorven 1382.
Geboren 1971.
Ze hebben hun eigen geschiedenis gemaakt.
Samen.
Vertaalburo esrob. Verbeterd door Enigma. Gesplit voor 2CD Ac3 ACE door Dr_IT.